المعلم مروة حمدي /منى عبد العزيز

فضل مهران ماشي على خطته مع الجد وقبل العيد بكام يوم هند كانت نزله السلم قابلها مهران ببتسامة قال: صباح الورد يا ست البنات خير لبسه كده ورايحه على فين.
هند يرقة لاول مرة فى تعملها معه: صباح الخير احنا بعد الضهر وانا رايحه السوق اشتري طقم للعيد.
مهران بحده: نعم رايحه فين ولوحدك انا طرطور حريمي نازله السوق من غير ماتقول انا مش سبق وقولت مفيش نزول السوق لوحده فيكم .
هند بستغراب: بس يا مهران انا طول عمرى بخرج لوحدي وبابا مش بيعترض.
مهران بحده: لا يا قلبي دا كان زمان دلوقتي على فوق واللي تعوزيه يجيلك لحد عندك.
هند: واي اللي جد يا سي مهران.
مهران قرب منها: هتعرفي قريب يا نن عين سي مهران.
هند فتحت بقها بذهول من كلمته وغمزة عينه.جرت على فوق من غير ما تكلم
مهران بيعدل هدومه بذهو قال: ماهي متيسره اهى.
فضل الحال بين مهران وبين هند على دا الحال بين منغشات مهران وخبرته مع البنات وبين هند اللي قلبها ابيض وفى يوم مهران. وقف هند قدام باب شقة عمها وهي خارجه من عندهم وبقولها: رحتى فين النهاردة.
هند يضيق مصطنع: هو فى اي يا مهران مش واخد بالك انك بتدخل فى طلوعي وخروجي دا ابويا نفسه مش بيعمل نص اللي انت بتعمله.
مهران قرب منها وبحده: قولتلك قبل كدا مبحبش حريمي يخرجوا من البيت لوحدهم ولو فى حاجة ضروري انا اجبها لحد عندها.
هند: لا بقي هو اي حكاية حريمك اللي كل دقيقة والتانيه تقولهالي وبعدين انت لا ولي امري ولا ليك كلمه عليا تمشيها ومش عجب انا اللي كل شويه تمنعني .
مهران مسك ايديها وقربها منه وبصوت حاد: انا امشي كلامي زي ما انا عايز وانا ما يهمنيش غيرك انتي فى كل العيله.
هند برقت وقالت: قصدك اي.
مهران قرب منه‍ا وبهمس: القلب وما يريد.
بعد عنها بسرعة اول ما سمع صوت من وراهم بيكلم بغضب: مهران انت واقف كدا ليه انت وهند.
مهران بلجلجله: عمي اصل.
عمه بحده: اصل اي وزفت ايه وايه اللي سمعته ده بقى انتي ياهند يا كبيرة يا محترمه دي وقفة تقفيها مع ابن عمك.
هند ببكا: عمى قصدك اي، يا عمي.
مهران بتوتر: عمي
عمها: ولا كلمه قدامي منك ليها على شقة جدك خليه يشوف اخر، دلعه، فيك يا مهران.
مهران،: عمي، لو سمحت.
عمه: ولا كلمة كلامي دلوقتي مع ابوك، وجدك.
دخلوا شقة الجد اللي اتخض هو وعتمان ابو مهران وقال: مالك يا هند بتبكي ليه.
عمهم: اسمعني يا عتمان انت وابويا انا ما يرصنيش الحال المايل لو يرضيك انت وابويا يبقي، بشقكم.
الجد في اي انطق؟
العم حكي اللي شافه وسمعه وقال… دي مش اول مرة اشوفهم وقفين كدا.
الجد بص لمهران وقال: مهران اي اللي سمعته دا.
مهران بسرعة قال: جدي بعد اذنك واذن ابويا، انا طالب ايد هند بنت عمي منك ومن عمي ابوهند.
الجد مصدم، رغم انه، عارف، الخطه بس كلام، مهران، والثقة اللي طلب بيها كان صدمه بالنسبه ليه فاق على شهقة هند.
عتمان قال بفرحة: بجد يامهران.
مهران: فى اي يابه.
الجد وعينه على هند اللي حطته ايدها على بقها وقال هند تعالي وريا على الاوض وادير لعتمان وقال: اتصل على اخوك وخليه يجي.
عدت الايام والنهاردة فرح مهران وهند اللي قاعده فى الكوشة بفرحه مسكه ايد مهران مش وخده بالها من عيونه اللي هتطلع على الرقاصة ميل مهران عليها وقال: هند مين البنت اللي بترقص دي.
هند بعفوية: دي بدرية اللي ساكنه فى اخر الشارع.
مهران فى نفسه: بدريه دى يتقال عليها صاروخ ارض جو.
مهران نزل رقص معها وقرب منها بهمس وقال: القمر نزل عندنا فى الفرح.
البنت اديرت بستغراب وقالت: العريس.
مهران وهو حاطت ابده على قلبه: حتى صوتك كله مزيكه دخل ودني بيرقص من حلوته.
البنت بخجل: فى حاجة يا عريس.
مهران: الحلو مرتبط.
بدريه: خلعه.
مهران: يستاهل انتي عاوزه راجل يحطك فى بترينه ويقفل عليها ويقعد يتملي فى جمالها رقمي 013333333333 هنتظر اتصالك على نار الشوق ياقمر.
الجد بذهول من حركته قرب منه وهو بيجز على سنانه ارجع اقعد جنب مراتك حسابنا بعدين.
مهران بهمس لجده قال: فرحان يا جدي برقص.
الجد: ما تعملهمش عليا يا مهران عاوز تشقط مش يوم فرحك وقدام عروستك.
مهران بغمزة لجده: حلوتها يا جدي مفيش حد يصدق ان عريس يشقط صحبه عروسته يوم فرحه بصراحة بقي نخششت فى دماغي ومقدرتش اصبر.
الجد: طب ارجع مكانك.
:: بعد شهر من الفرح مهران سهران فى اوضته فى شقه جده وماسك التليفون بيتكلم وبيضحك دخل عليه جده وبزعيق: مهران.
انتفض مهران من مكانه وقفل التليفون بسرعه وقام لجده : فى حاجه يا جدى؟
الجد: بقا سايب عروستك لوحدها فوق وجاى هنا بتتساهر فى التليفون.
مهران بضيق: عروستى بتذاكر يا جدى ومش عايزة دوشة جنبها.
الجد: يابنى كده مينفعش انتوا بقالكم شهر متجوزين وحالكم زى ماهو أكنكو لسه عيال عم ال فرق انكم بقيتوا فى شقه واحده.
مهران: الكلام ده مش ليا قوله لست الدكتورة ال محددة اقامتنا كولاد عم ومش ناوية تنقلها لاى رجل ومراته غير لما اخد الثانوية وادخل الكليه وهى تاخد الماجستير وبصراحه انا زهقت من الوضع ده وبفكر اتجوز.
الجد: لا ياعين جدك انت مش هتتجوز عشان زهقت من شهر جواز انت عينك على فتحيه من وقت ما شفتها فى السوق مع امها ومعبرتكش وانت من يومها هتموت عليها لولا انشغالك فى موضوع هند وعايز تهم فيه كنت جيت قولتلى جوزهانى يا جدى وعلى فكرة انا معنديش مانع بس ليا شرط.
مهران وهو بيبوس ايد جده: حبيبى الوحيد ال فاهمني فى الدنيا دى، قول يا جدى واشرط ال انت عايزه.
الجد: هند خط أحمر.
قاطعه مهران: طيب هى هند و لا عمى او حتى ابويا هيوافقوا بحاجه زى كده.
مهران الجد: ماهى الجوازة هتكون فى السر محدش هيعرف بيها غيرى انا وانت وهى وأهلها.
مهران بضيق: لا يا جدى انا مش موافق انا مش بسرق.
الجد: يبقى تاجلها سنه سنتين اومال عايز الناس تقطع غ سمعه بنت عمك وهما شايفينك بتتجوز عليها وانتوا مالكوش شهور متجوزين!
مهران: سنه، سنتين لا كتير خلاص خليها فى سر وامرى لله.
وفى سره كمل: يمكن تطلع قرعه زى هند وتتحسب عليا جوازه.
فى نفس الأسبوع اخد الجد مهران وكتب كتابه على فتحيه ال أهلها مصدقوا وافقوا على الشروط بس البنت كامت مضايقة انه فى السر وهما بيكتبوا الكتاب امها زغرطت
الجد بضيقه: مش عايزين حد يحس بينا.
فتحية بخنقه ميلت على مهران: اومال حتى الزغروطه يا مهران.
مهران وهو بيلاعب حواجبه: الشرط ياروحى بس متزعليش كلها ساعه ويتقفل علينا باب واحد وزغرطى للصبح.
بصت لقدام وهى فى سرها: مين قالك اننا هنفضل على الحال ده كتير زى ما جبتك على وشك هخليك تعلنه ياومهران وانا وانت والزمن طويل.
بعد سنه هند كانت واقفة بتبص من شباك الاوضة: وبعدهالك يا مهران فاكرنى مش واخده لبالى من. غيابك الكتير اليومين دول ولا ملاحظه انك بتنام بره البيت كتير واوضتك ال بتفضل زى ماهى كانك مش بتدخلها، ياترى فى ايه؟ حاسه ان جدى عارف حاجه ومخبى عينه كل مة تيجى فى عينى يدير الناحية التانية، ااااه يا وجع قلبى زى ماغصبت على نفسى وكملت بعد ما شفتك بعينى فى يوم فرحنا بتلاغى فى صحبتى وقولت عشان الفضيحه والناس اسكت واديك فرصة تتعدل بس يظهر ان ال فيه طبع، اخلص دراستى واهى فترةتعدى بالطول والعرض وبعدها لكل حادث حديث ياومهران انا مش هفضل كده طول عمرى.
اما بقا عند مهران كان نايم وساند ظهره على السرير بيشرب سجارة سرحان ويبتسم لوحده بيفتكر من كم يوم لما كان فى جنينه فاكهه بيتفق على محصول مانجا وشاف بنت زى القمر بلون عنين اخضر مفرقش عن الزرع ال كانت واقفة فيه بتجنى.
ضحك بصوته اول ما افتكر كسوفها وجريها من قدامه لما غمزلها بعنيه.
اتنهد وهو بيحرك ايده على صدره بيفتكر لما راح تانى يوم بحجه يتابع التحميل وعنيه بتدور عليها من تحت النظارة الشمس، لاقها جايه وعنيها فى الارض بتدارى فى صاحبتها وهى بتلافى صندوق المانجا للعامل على العربية، قعد على كرسى على جنب وعينه عليها وهى رايحه وهى جايه.
فاق على صوت صاحب الحنينه وهو بيقوله: كده تاخد ضربه شمس يا معلم تعالى على جوه فى الاستراحه.
مهران بقصد وبصوت مسموع: ضربه شمس ايه بس ده هنا الجو حلو اوى اوى اوى.
المعلم بضحكه: الجو مش على مقامك اه حلو وملفوف بس مش ليك.
مهران: انا اموت فى الصنف ده هو ال بيعحبنى فهاتلى المفيد.
المعلم: ابوها ميت من فترة كان ارزقى على باب الله وهى اكبر اخواتها بتشتغل تساعد فى مصاريفهم.
مهران فى سره وعينه عليها عز الطلب فاق على صوت فتحيه وهى خارجه من الحمام وهى بتنشف شعرها وبدلع قربت وقعدت جنبه: ياترى سرحان فى ايه يا مهران ايه ال باسطك اوى كده، قول ابسطنا معاك.
بصلها وبضحكه صغيرة: فى حد يكون معاه القمر وما يتبسطش.
فتحيه بلؤم: اهو كلام بتضحك عليا بيه وخلاص.
: مهران: ليه بتقولى كده ياتوحه ده انتى ال فى القلب.
فتحيه: فى القلب المدارى مش فى العلن يا اخويا.
مهران بزهق بيقوم من مكانه: رجعنا لام السيرة المهببه دى، قولتلك الف مرة مينفعش.
فتحيه: ليه بقا هو انا مش متجوزاك على سنه الله ورسوله وليا حقوق عليك؟!
مهران: وبتاخدى حقك تالت ومتلت انتى وأهلك وده كان الشرط والاتفاق وانتى قبلتى ايه ال جد بقا؟
فتحيه بعصبية: ال جد انى زهقت من العيشة دى يا مهران.
مهران بحده: انتى نسيتى نفسك ولا ايه؟ صوتك ما يعلاش، وده ال عندى اذا كان عجبك.
فتحيه بشك: قصدك ايه؟
مهران: انا شايف ان احنا مبقناش مرتاحين مع بعض فبشويش كل واحد يشوف حاله بعيد عن التانى احسن.
فتحيه: اااه قول كده ما انا بقول متغير وسرحان اتارى البيه شايفله شوفه تانى اكيد اخدت غرضك وعايز ترميني بس لا يا عينى انا فتحيه لحمى مر ده انا امشى فى كل حته وافضحك وأولهم عند الغندورة بنت عمك وابوها وابوك.
مهران وهو بيقعد على السرير بيرود بيولع سيجاره: وماله البيت وانتى عارفاه والوكالة حفظاها روحى المكان ال يعجبك اخرنا يومين زعل وتروق لبعض بس انتى يا حلوة بقا هتتحاسبى، مثلا ابوكى ال نظف بعد جوازتك منى والدكان ال فتحه على قفايا ولمه هو واخوكى هجبلهم دورفه وانتى مش هتطولى مليم احمر هتطلعى من هنا بالهدوم ال جيتى بيها لا ال انا جبتها تصدقى حتى دى كمان ما هنولهالك هطلعك مولاى كما خلقتنى.
فتحيه: تعملها يا مهران؟
مهران: واعمل ابوها وانتى عارفه فخلينا حلوين وبشويش زى الناس الشيك تاخدى قرشينك وتمسحى من مخك حاجه اسمها مهران ولا كأنك عرفتيه ولا كأنك شفتيه، قولتى ايه؟
بعد اسبوع كان مهران مخلص إجراءات طلاق فتحيه وفى طريقه لبيت مهجه ال فى البلد بعد ما كلم امها واتفق معاها على كل حاجه.
بفرحه ييسوق العربية: المشوار ده مش لازم جدى يعرف بيه لا هو ولا غيره، ااااه يا مهجه ليالى سرقتى من عنيا النوم بس خلاص من انهارده هعرف انام.
راح وخبط والست فتحتله بغرحه: أهلا أهلا بالبيه جوز بنتى.
مهران للماذون ال جه معاه: اتفضل يا مولانا.
ميل على الست: زى ما انفقتا محدش يعرف.
الست بلهفه: متخفش يابيه، شالله يخليك لينا البيت ال اشتريته البلد كلها بتحسدنا عليه.
مهران بقصد : كل مايكون مبسوط هبسطكوا معايا.
الست: رينا يحلى ايامك يارب.
تم الجواز واخد مهران مهجه على اسكندرية وكان عاجبه اوى فرحتها بكل حاجه بتشوفها لأول مرة
.
بعد اسبوع رجع واخدها الشقة ال كان مجوز فيها فتحيه.
مهجه وهى بتبص حواليها: الله الشقة الحلوة دى شقتى
مهران وهو بيفتح الباب يخرج: اه.
البنت مسكت دراعه: انت رايح فين ياسي مهران
بص لايظهر فبسرعه شالتها: اول وآخرة مرة هنبه عليكى اوعى تسالى السؤال ده تانى.
مهجه بلجلجه: اصلى خايفه اقعد لوحدى المكان جديد عليا.
مهران وهو خارج: اتعودى.
وصل مهران البيت قابله جده على السلم وهو بيعدى من قدام باب الشقه.
الجد: مهران.
وقف مهران: نعم يا جدى.
الجد: انت كنت فين ليك اسبوع مجتش غير كم ساعه واسأل عليك محدش عارف طريقك.
مهران : مش هتوه يعنى يا جدى والشغل ماشى زى الفل مش لازم اتربط فى الكرسى.
الجد: حالك مبقاش عاجبنى، قولى اخبارك ايه مع فتحيه حملت ولا لسه.
مهران وهو بيتحرك لفوق: فتحيه خلاص اخدت استمارة سته من زمان.
الجد بصدمه: يعنى ايه؟
وقف مهران على السلم ولفله: يعنى طلقتها.
الجد: من غير ما تقولى؟
مهران وهو طالع: مجتش مناسبة.
بص الجد عليه وبحسره: وياترى مخبى عليا ايه تانى يا مهران.
دخل مهران شقته كانت هند فى المطبخ بتعمل لنفسها كوباية نسكافيه ومش عارفه انه جاى بص حواليه : شكلها نايم أو بتذاكر يالا انا عطشان وتعبان اشرب وانام .
دخل المطبخ وقف بصدمه وهو شايف هند لأول مرة بشعرها وببجامه ،وقع الجاكت من على ايده.
بتلف هند عشان تخرج لاقتها قدامها شهقت بصدمه وقع منها الكوباية وبسرعه جان تخرج مسكها من ايدها قربها ليه: مش كفاية بعد كده يا هند انتى مراتى وليا حق عليكى وابسط حقوقى انى اشوف شعرك الى داخله تجرى تداريه عنى انا صابر عليكى عشان انتى بنت عمى وعشان انتى غالية اوى عليا يا هند وغلاوتك فى قلبى بتزيد كل يوم عن ال قبله.
هند بوجع بصتله: غالية!
قرب منها وبهمس: انتى الوحيده ال فى قلبى.
هند بدموع بتمسح اللون الاحمر تحت دقنه قالت: وقلبك بيشيل كتير يا مهران وانا عمرى ما ارضى بشريك.
سابته ودخلت اوضتها وهو واقف بيبص على طيفها بيتنهد: امتى وازاى مش عارف بس الأكيد انى بحبك يا هند.
اول ما هند دخلت قفلت الباب وسندت عليه بايدها كتمت شهقاتها ودموعها بعد ما وصلها همسه وبحسره: وانا كمان كنت بحبك يا مهران بس الحب لوحده مش كفاية.
عدى شهرين مهران مل من طلبات مهجه بقي يروح ليها كل كام يوم وبقي عاوز يخلض من الجوازه بأي شكل وخصوصا بعد ما شاف بنت دخله عليه المحل بتقدم له قهوة سأل واحد من العمال قال له: دى زهرة يا استاذ مهران بقالها جمعتين شغاله فى قهوة المعلم زناتي بس من يوم ما رحليها دبت السوق وكل اللي فيه هيجننوا وتديهم ريق حلو.